Kitap hakkında
anladım ki ağaçlar toprağa acı verdikçe büyüyorlar (Arka Kapak) Tanım kısaydı kelam ömrü yetmedi uzamaya kaybolmuş tılsımlı aceleci bir gezginin kurulmuş kum saatiydi ağlamaya Uyur uyanık sana uykular taşıyacağım deliksiz süslü kahvaltılar gibi kahvaltısız sabahlar seni uyandırmanın en güzel yolunu bulup kıyamayacağım uyandırmaya kimse görmüş değil henüz bir meleğin nasıl uyuduğunu ama hâlâ benzetiriz bir meleği bir güzelin uykusuna ama sen melekler gibi uyuma melekler gibi uyan tam da çağla zamanında baharın gözünün sürmesini yüreğime akıtman bir uykunun en güzel yanı seninle uyanmaktır senden uzak bir uykuyla kandıramıyorum hiçbir geceyi. Mayıs 2000 New York
