Kitap hakkında
Evin holünde uzun bir zaman… Kadın, erkeğe gülümsüyor… Erkek “bir oyun” olduğunu o anda seziyor… Kadın, pencere kenarına doğru gidiyor usulca… Kadın, kandırmacaları yaşamına ilke edindiğine kendisi de inanmak istemiyor. O anda anlıyor erkek kadının hasta olduğunu, o anda her şeyi fark ediyor… Diyor ki: “Boşunadır ağlayıp haykırman biliyorum, boşunadır ummak tükenmeyi…”
