Kitap hakkında
Batısı Atlantik Okyanusu, doğusu Pasifik Okyanusu ve güneyi Hint Okyanusu ile yıkanan bu devasa kıtada çok uzun zaman önce tarih sahnesine çıkan halklar yaşamışlardır. Fakat bu büyük toprak parçasının zaman ve mekân açısından bölgelere ayrılması gerekiyor. Tabii şartlar ve kaynaklar kıtanın tüm bölgelerinde aynı olmadığı için, toplumlar belirli coğrafi bütünlükler oluşturarak bu uçsuz bucaksız topraklarda bir görünüp bir yok olmuşlardır. Örneğin Güney Hindistan Yarımadası, yüksek Himalaya dağları, Belucistan çölleri ve Birma’yı Bengalya’dan ayıran kesif ormanlarla Asya’nın diğer bölgelerinden ayrılır. Hindistan’ın hemen yanı başında Avrasya denilen bir ülke uzanır. Yakın Doğuyu ve Afrika’nın Kuzey Sahra kesimini içine alan Akdeniz havzasıdır bu. Avrasya’da yaşayan halklar, kendilerini daima kültürel, ekonomik ve siyasî bağlarla birbirine bağlı özel bir bütünlük olarak takdim etmişlerdir. Bu bütünlük, bazen Avrupa Yarımadası’nın güney kesimi İspanya’yı içine almış, bazen de Akdeniz’in güneydoğusuna çekilmiştir. Batı-Doğu çatışması, etno-kültürel bütünlük olarak, henüz antik dönemde başlamıştır ve o dönemin bilim seviyesini yansıtır. “Batı” denildiğinde o dönemde Helen-Roma kültürü anlaşılmakta, İran ve onun egemenliği altındaki Sami ve Kafkas halkları da “Doğu” diye adlandırılmaktaydı. Her iki adlandırma da teorik terimler olarak kalmıştır ve coğrafyayla ilgisi yoktur. Örneğin Fas, İtalya’dan daha batıda bulunmakla beraber, her zaman “Doğu”ya dahil edilmiştir. Ama bu doğru değildir; eğer terimlerin anlamları üzerinde önceden anlaşacaksak, başka bir şey daha önemlidir: “Batı”, bugünkü anlamıyla Romano-German Avrupa ile onun Amerika ve Avustralya’daki okyanus ötesi devamıdır, ama “Doğu”lar tek değil, birden çoktur.
