Kitap hakkında
Yaşamın kurallı cümlesinde bir devrik zaman Güz sonu yalnızlığıdır şehirler Ve davetsiz vedadır gün batımı Tren rayları mı kesiyor yollarımı? Bir şiirden çıkıp kendime dönüyorum Nasılsa gündüzün dönüşleri değil mi geceler? Göğü çiziyorum avuçlarımın içine Yüzüme yakışıyor anın gülümsemesi Son-uçsuzluğum elimde şimdi
