Kitap hakkında
“İzin ver.” İçinden gelen bu sesi yıllarca kendi iç sesi sandı. Annesinin karnında iki kişiydiler ama dünyaya tek bir bebek geldi. Kardeşi bir yere gitmemişti. Aynı bedende, onun içinde yaşıyordu. Halil İbrahim ne zaman dara düşse o ses yetişirdi. Sesin ona ait olmadığını bilmeden büyüdü, okudu, âşık oldu, baba oldu. Bir şubat gecesi Hamburg’da gördükleri bir rüya ayırdı onları. Berlin’de bir metro durağında karşılarına çıkan kız tek bir cümle söylemişti: “Benim adım Karakız, çok geç olmadan bul beni.” Antep’in kenar mahallelerinden Almanya’nın elma bahçelerine, Eskişehir’in öğrenci evlerinden Bismil’in köy okullarına uzanan bu yolculukta iki kardeş, birbirinden habersiz, birbirini korumaya devam etti. Bir Bedende İki Masum Kardeş’in bu ilk cildi, 1964’ten 1997’ye uzanan yıllarda, daha doğmadan ölüm korkusuyla tanışan iki kardeşin hikâyesini anlatıyor. İnsan içindeki sesin kendisine ait olmadığını nasıl anlar? Anlarsa ne yapar? Ya o ses bir gün susarsa?