Kitap hakkında
Fransız gezgin-yazar Jacques Lacarrière’in dervişlik kültürüyle kurduğu derin bağın ürünü olan Dünyanın Tozu romanı, okurları Moğol istilaları ve Selçukluların çözülüşüyle çalkalanan 13. yüzyıl Anadolu topraklarına götürüyor. Uçuşan her zerrenin kâh dünyevi kaosu kâh ilahi sırları fısıldadığı bu diyarda tozun fizikselliğinden başlayan anlatı, âlemin enginliğine uzanan ruhani bir yürüyüşe dönüşüyor. Âlemin ezgileriyle ritimlenen bu anlatının merkezinde ise Anadolu’nun gönül diliyle evrenselliğe erişen Yunus Emre var. Hakk yolcusu Yunus, Tapduk Emre dergâhından Mevlânâ ve Hacı Bektaş Veli’nin huzuruna uzanan menzillerde, yersiz yurtsuz bir derviş olarak Mânâ’nın izini sürüyor. Yaşadığı çağın ve coğrafyanın gadrine rağmen, her yerde Tanrı’yı zikrettiği şiirlerle tüm varlıklara içkin ilahi sevgiyi keşfetmeye koyuluyor. Mistik coğrafyalara tutkun Lacarrière de kendi hayat felsefesini “evini asla yanında taşımamak ve başkalarının evinde yurtlanmayı öğrenmek” diye özetler. Yolculuklarla yoğrulmuş bu romanını Anadolu bilgeliğine hayranlığını borçlu olduğu dostları Abidin ve Güzin Dino’ya ithaf eder.