Kitap hakkında
Güneşin vurduğu o eşikte, hâlâ bekler o kız çocuğu. Bir yanı bahar, bir yanı ayazda, üşür elleri... Yüreğinde ise silinmeyen bir babanın kokusu. Bazen hayat, atılamayan adımların ve o sessiz kapı eşiğinde biriken, babamın ellerine bırakamadığım o mektupların gölgesinde geçer. Burası, kırık kalplerin ve bekleyişin en acı tanığıdır. "Babalar günü diyorlar takvimlere, Ben ise bir kitabın kapağında saklıyım. 'Eşik' diyorlar, aslında benim yaram; Bir adım atsam varacağım, atmasam yaslıyım." Eşik, bir son gibi durur önümde, Sessiz ve derin. Cevabını bulamadığım en eski gizemim. Zamanı durduran o saklı kilit benim.