Kitap hakkında
Nasrettin Hoca denince, ilk akla gelen “fıkraları”dır. Fıkralarında kimi zaman kadı, kimi zaman imam, kimi zaman da müderris olarak karşımıza çıkar. Anadolu’nun tipik bir bilge kişisidir. Güler yüzlü ve şakacıdır. Babacan kişiliği etrafında hanımı, oğlu, komşuları, komşu çocukları, esnaf, mollalar ve köylüler yer alır. Eşeği ise yanından hiç ayrılmaz. Türk mizah gücünün, ince zekasının efsaneleşmiş kahramanı olan Nasrettin Hoca, fıkralarında bazen saf, bazen çok uyanık, ama daima hazırcevaptır. İçtenliği; hoşgörüyü, sabrı, mücadeleyi fıkralarıyla telkin eder. Karamsar değil, iyimserdir. Bilgeliğiyle her güçlüğün altından nasıl kalkılacağını öğütler. Zorda kalanlara, bilgisizlere yol gösterir. Onları düşündürür, aydınlatmaya çalışır. Fıkralarında çirkinlik, kabalık yer almaz. Ortaya koyduğu şakalar, nükteler kimseyi incitmez. Örgütleri ve dersleri ile hayata ışık tutmaya çalışır.
