Kitap hakkında
Hissizlikten ve yaşama yabancılıktan yakınıyordum, artık hissediyorum ama bu beni daha da kötü etti. Sana içimde birbi[1]rinin kopyası iki usta, sıkıcı bir dinginlikte pingpong oynuyor, derdim ama biri topu kaçırdı. Sabit terazimin dengesi şaştı ve nutkum tutuldu. Manzarası ve asfaltı de[1]ğişmeyen yolum çetrefilli patikalara ayrıl[1]dı, nereden ilerlersem o da ihtimal üstüne ihtimaller doğuracak ve ben küçülerek cismimi dahi kaybedeceğim gibi hissedi[1]yorum. Bana şimdiye kadar donuk ritmini sunan hayat şimdi ağır küfürlü melodilerle kapımı çalıyor. Derin bir çatlak almış gibi kırılıyor, ayrılıyor, dağılıyor, parçalanıyor ve ufalanıyorum. Kaos, bedenimde çökü- şün acıdan kudurtan partisini veriyor. Yani havlu attım, cartayı çektim, yan yattım. Bu dünyaya daha fazla katlanamıyorum. Bence artık yaşamanın modası geçti…
