Kitap hakkında
Mevlânâ ve Şems’in öyküsü defalarca anlatıldı, yazıldı ve tartışıldı… Peki, söylenecek daha fazla ne kaldı? Üç günlük yolda, bir tas suda bir olmaya çalıştık âlemdeki balıklarla… MEVLÂNÂ o güne kadar hamdı, güneş girince gözlerine işte öyle pişti. ŞEMS kara bir bulutun hapsindeydi… Ne zaman Mevlânâ’da aksini gördü, işte o zaman parladı. “Senden ayrıldığımdan beri gözlerim karardı gözlerimin bulutlarından yağmurlar gibi yaşlar aktı”
