Kitap hakkında
Ofelya Seni arardım ıssız kamışlıklarda Çocuk Yüreğimin sesine uyup Kuşlarla düşlerdim seni Gözlerini bahar sisleri sarardı Ofelya Güneş çiçekleri açardı saçlarında Sen olurdun ormanların gelini Sen yıldızların aktığı yerde doğardın Geceyi dinlerdin ürperen geceyi Bir üveylik sessizliği giyerdi kırlar O yosma zamanların bir ırmak şimdi Sonsuzluğu taşıyor ulu bir okyanusa Adımların güzelliğin ateşi Ömrümün macerası bir derin sevdadır Ofelya Hep seni düşünür, hep seni ararım yine Martıların düğün kurduğu günbatımlarında Kasım - 1994