Kitap hakkında
Ne çok türkü dinlemiştik senin o güzel sesinden. Ve daha dinleyecektik, fırsat vermediler. Ben olmasam da sen sesini çoğaltmaya devam et. Susarsan –ki susmamızı istiyorlar– türkü söyleme hakkını elinden almakla kalmayacaklar, yaşama hakkına da göz dikecekler yarın. Susma! Yarın karşılaştığımızda eli boş gelmek istemem sana. Belki bir demet yaseminle, belki bir kucak karanfille geleceğim. Bahçemi tarumar ederlerse, çiçeklerimi soldururlarsa sen yine de üzülme. Kucak dolusu kelimeyle karşılarım seni. Karanfil de olur içinde, yasemin de. Yeni açmış umutlar da koyarım. Söylesene, iyi bakar mısın umutlarıma? Sen türküler biriktir, ben kelimeler biriktireyim. Kader yollarımızı yeniden kesiştirdiğinde enine boyuna anlatırız her şeyi. Ben saatler boyu senin türkülerini dinlerim. Sen benim kelimelerimi okursun umuda kanat çırpan. Senin türkülerin mi uzun sürer, benim kelimelerim mi bilinmez. Bundan yirmi yıl önce yazmıştım aslında ben bu yazıyı. Sonra her yıl yeniden yazdım. Hep aynı şeyleri yazdım. Sürekli tekrar ettim kendimi. Başkalarının, yazdıklarıma hangi gözle baktığını hiç önemsemedim. Benim bir hikâyem vardı anlatacağım. Yirmi yıl önce sen yokken hangi coşkuyla anlattıysam, sana da aynı coşkuyla anlatacağım. Dinlemek ister misin? Suskunluğunu “evet”e sayıyorum.