Kitap hakkında
"Omuzunda akrep var!" diyen bir dostumuz, "iyilik meleği"miz değil de nedir? Çünkü o bizim iyiliğimizi istemiş, zarar görmemizi engellemiştir. Ancak acı söyleyen böyle dostlarımızı her zaman yanımızda göremeyebiliriz. O zaman kendi başımızın çaresine bakmamız, kendi kendimizin iyilik meleği olmamız gerekmez mi?
