Kitap hakkında
ve arka bahçemizde solar, ne yazık. … Korkuyordum. Karanlıktan, karanlığın simsiyah oluşundan, simsiyahtaki sessizlikten çok korkuyordum. Kendime iyice gelince, beni buraya niçin kapattığını anlamaya çalışmıştım. Betonun soğuk nemi içime işleyinceye kadar düşünmüş karanlığın geçmesini beklemiştim. (Bir Kadın Tanıyordunuz) … “Kimliğin yok. Adını söyle.” dedi. “Narçiçeği.” dedim. Yüzüme ters ters bakınca kırılan kaburgamdan dolayı nefes almakta zorlanarak annemle babamın bana koyduğu gerçek adımı fısıldadım. (Gökyüzüne Dokunacağım)
