Kitap hakkında
Hz. Fâtıma’nın (s.a.) maddî ve cismanî varlığının mayası bu âleme ait değildir. Onun yaratılışında semavî bir sır, ilahî bir lütuf ve cennet kokusu vardır. Nitekim Hz. Peygamber (s.a.a.), Âişe’nin, Fâtıma’yı neden bu kadar çok öptüğüne dair itirazına şöyle buyurmuştur: “Ey Âişe! Semaya, yani Mi‘rac’a yükseltildiğimde cennete girdim. Cebrâil beni Tûbâ ağacına yaklaştırdı. O ağacın meyvesinden bana verdi ve ben de ondan yedim. Daha sonra yeryüzüne döndüm. Allah, Tûbâ ağacının meyvesinden Fâtıma’yı bana nasip etti. Ne zaman Fâtıma’yı öpsem, onda Tûbâ ağacının güzel kokusunu hissederim.” İşte bu sebeple Hz. Fâtıma (s.a.), yalnızca Resûlullah’ın sevgili kızı değil; aynı zamanda varlığında cennet esintileri taşıyan, nuru ve kokusuyla babasına Mi‘rac’ı hatırlatan müstesna bir şahsiyettir. Onu öpmek, Resûlullah için yalnızca bir babanın evladına duyduğu sevgi değil; cennetten gelen bir kokuyu, ilahî bir nimeti ve Tûbâ ağacının hatırasını yeniden hissetmekti.