Kitap hakkında
Hasan Ağa isminde bir oduncu vardı. Bu adam o kadar fukara idi ki, karısını ve kızını besleyemiyordu. Birçok günler, bu aile, yarı aç, yarı tok yaşıyorlardı. Bazı günlerde, ormana giderek kuru dallar ve odun parçaları topluyorlar, birer küçük paket yaparak sırtlarına vuruyorlar, pazara inip satıyorlardı. Eğer, bu satışla, o günkü yiyeceklerini çıkarabilirlerse Allah'a bin şükür edip mesut oluyorlardı. Ama, aç yatıp kalktıkları da vardı. Hasan Ağa ile karısı bu zahmetlere pek güç katlanıyorlardı. Heme kızlarının halin onlara pek dokunuyordu. Öyle ya, Hüsniye daha pek gençti, tam gülecek, eğlenecek, süslü elbise giyecek yaşdaydı. Bu kada acı sefaletlere katlanabilir miydi?
