Kitap hakkında
Georges Perec yazıyı bir alan, bir plan, bir düzenek olarak düşünür. Yaşam Kullanma Kılavuzu, okunmaktan çok dolaşılan, ilerledikçe kendi kurallarını fısıldayan bir metindir. Sayfalar arasında gezinirken okur, anlatının değil, yapının belleğiyle karşılaşır. Perec Kullanım Kılavuzu, bu yapının nasıl kurulduğunu açıklamak iddiasında değil. Daha çok, Perec’in yazarken başvurduğu yöntemlerin izini sürüyor; kısıtların, listelerin, saymanın ve oyunun yazıyla kurduğu ilişkiye yaklaşıyor. Oulipo burada bir okuldan çok, bir düşünme biçimi olarak beliriyor. Bu kitap, Perec’i “anlatmak” için değil, onunla birlikte düşünmek için yazıldı. Metnin arkasındaki düzenek kadar, o düzeneğin yarattığı boşluklarla da ilgileniyor. Okuru bir çözüme değil, yeniden okumaya çağırıyor. Çünkü Perec’te asıl mesele, metnin ne söylediği değil, nasıl kurulduğudur.
