Kitap hakkında
Akşamsefası küstü zamana sensiz diye Sarmaşıklar buruştu bahçe çitlerindeki. Tarlacanlar ovayı terketti biteviye, Dikenler bile attı gülleri elindeki. Sensizlik öyle çöktü pus gibi aynalara, Sulardaki akisler söndü bir akşam vakti. Ne zaman senin gölgen gülümserse sulara, Şenlenir kâinatlar, sevgili dön yeter ki.