Kitap hakkında
Kıyamet Mevsimleri Bu Hüznün Mesnevisi Köpeklerin Kalbi Milyon Sesli Mızıka Kıyamet Mevsimleri Hangi bildik yağmur getirir şimdi bize onları Bağbozumunda, hasatta, taşranın ahbap koynunda Usul ve güzelce gülen annelerden Bire bin verdiği hâlde içine çekilen O başaklardan yayılan şiirli yalnızlıkları… Bir sevincin koyağında dili birden irkilen Gömleği düğmeli, içi yalımlı Bir yörük beyi, muzaffer bir kahraman Gibi gönlünce ölen o fazıl babaları Bu Hüznün Mesnevisi oynanan göstermelik bir son oyunuydu aldandın ağır taşlar verdik ...ve ay seni bulduğunda yani ki kanıtladığında kendini ben müthiş bir başlık atacağım şiirime sevgili gecem diye İlhami Çiçek şiiri yıllar sonar yeniden, Türkçenin derinliklerinden çıkarak okuyucusuyla buluşuyor! Köpeklerin Kalbi Güçlü, dokunaklı, öfkeli; Thomas Bernard’a, Bela Tarr’a yakın bir sesi var şairin. ‘Rüzgar’, ‘atlar’, ‘çocukluk’ şairin sık kullandığı imgeler. Kendi deyimiyle kitabın adı şurana geliyor: “Hem çocukluk hem de köpeklerin mahsun bakışlarını, herşeyin etrafında koşup durunca birşey yapmamalarını düşünmüştüm o zamanlar. Köpeklerin Kalbi en çok da ses ve keskin bir ifade olarak sardı beni. Yani dünyada herkesin yaşamak için ihtiyaç duydukları şeyler var, köpek gibi sevmek yapmak vs. deyimler de var. Muhtaç olmak var. İnsanları da hayvanları da canlılar kategorisine koyunca bizim hayatlarımız da esasen belgesele konu olacak kadar Milyon Sesli Mızıka “İşte bu vakit kolu kanadı kırılıyor günün bir halk, şarkısını gömerken toprağa. Çırpınıyor avucumun içinde göğsünü yırtıp arzın o milyon sesli mızıkası. Kıyamet gibi hep ölü çocuklarla tanışmaktan korkuyor oğlum gözlerini kapatıp. Ki duruyor her yerde rengârenk, cıvıl cıvıl eliyle koymuş gibi bir ölüm atlası.”
