Kitap hakkında
İSTANBUL YOLLARINDA Vurup gidiyorum, akşamın yollarında düş kurarak Altın tepeler ,yeşil çamlar, tozlu meşeler Nereye gider ki bu yol Vurup gidiyorum bir türkü tutturup İstanbul yolu boyunca gezgin Gün inliyor yavaşça; Bağrıma yüreğin çakılmış da bir sevda dikeniyle Bir gün çıkarıp attım’ya seni Ne gönül kaldı nede yürek bende Yine başlıyor ağlamaya türküm Yemyeşil diken kan kırmızısı gül Ah ne olurdu çakılıp kalaydın Yüreğimde her gün Bir gün , bir gün çıkarıp attım ya seni Ne gönül kaldı ne yürek bende …
