Kitap hakkında
Sen bir şeyleri terk edersin Ay ölür mutlaka Ve karanlıkta büyütür o bütün engellerini Kimi engel o bizim öpüştüğümüz bank yok mu Onun dengesini bozan tümsek gibi misal Ama kimi engel var ki dağdır Bir dönem tutuşulan eller sağa sola salınır bileklerinden Güzel işte bunun adı elvedadır Bir perde aralanır o pek şahane olmayan boşluklara Sen bir şeyleri terk ederken Bileklerin de kıpırdamaz üstelik Sonra çöller dolar içine ormanlık sevdaların Öyle bir şeylere alışırsın ki alışmak başa beladır Çünkü nefes almak gibi bir şeydir alışmak öpüşmeklere Sen bir şeyleri terk edersin Güneş yazdan uzaklaşır Sen bir şeyleri terk edersin Ve yargısız infazlar meşrulaşır Belki adını ‘Hoşçakal’ diye değiştirirsin Güzel Öyle vedalaşmak da kolaylaşır Ayrılır gibi bir erguvanın bedeninden yüzlerce dal “Senin adın ne?” “Hoşçakal.” “Hoşçakal öyleyse Güzel. Güzeli öyleyse Hoşçakal...”
