Kitap hakkında
“Kalkış: Her an. Varış: Hiçbir zaman.” 30 Ekim 1961’de Sirkeci Garı’nın o isli peronlarından hareket eden o ilk katar, Avrupa’ya sadece ucuz iş gücü taşıyan demir bir yığın değildi; Anadolu’nun bağrından sökülmüş milyonlarca yarım hayatın, etten ve kemikten yapılmış mülksüz bir asrın tahta bavullara tıkıştırılmış ortak çığlığıydı. 65 yıllık bu kanlı ray hattı; Ruhr bölgesinin asbest kokan maden ocaklarından Kreuzberg’in lağım kokan getto sokaklarına, Halep’in barut kokan viranelerinden Kabil’in dumanlı dağlarına uzanan devasa bir insanlık kıyımına evrildi. Tren Hâlâ Gidiyor, Batı’nın o riyakâr entegrasyon masallarını ve steril mülteci istatistiklerini kökünden parçalıyor. Bu kitap; fabrikaların metal kokan döküm hatlarında bedenleri çürütülen, vizeleriyle haysiyetleri ezilen o ilk ilk kuşaktan, Ebertplatz metrosunun tekinsiz köşelerinde uyuşturucu ağlarına kurban edilen sahipsiz çocuklara; çağrı merkezlerinde robota bağlatılarak sömürülen yeni nesil prekaryadan, kırmızı fenerli sokakların vitrinlerinde kimliği ve namusu satılan dilsiz göçmen kızlarına uzanan amansız ve vahşi bir politik hesaplaşmadır! H. Sibel Şahin; iki vatanın ortasındaki o tekinsiz coğrafi arafta, sermayenin obur çarklarına karşı inatla haysiyet mücadelesi veren 26 farklı canı, yanlarında taşıdıkları kutsal muskalarla -bir demirci çekici, bir oyalı yazma, bir kırık resim fırçası ve lekeli bir çizgili defterle- dünyanın sanık sandalyesine çıkarıyor. Peronların sisi dağılsa da kapitalizmin sömürü çarkları dönmeye, bu göçmen orkestrasının dertli şarkısı sürmeye devam ediyor. Çünkü bu katar henüz menziline ulaşmadı, hileli zarlar atıldı ama hesap henüz kapatılmadı... Bu kavga bitmedi. Tren hâlâ gidiyor!
