Kitap hakkında
“Biz yurdu kaybettik ama onuru hiç kaybetmedik Cihan.’ dedi Nefise, gözlerinde yılların acısını silen o masmavi berraklıkla. Küçükçekmece’deki mütevazı evde şimdi akşamın serinliğiyle tüten bir göçmen böreğinin kokusu vardı. Bu koku, bir kaçışın değil; sıfırdan, alın teriyle yazılmış bir zaferin müjdecisiydi. Ömer Asaf, annesinin gururlu gölgesinde, paranın asla satın alamayacağı o saf sevgiyle boy atıyordu.” “Üç Kadının Hikâyesi”, edebiyatın ve insan ruhunun derin katmanlarında dolaşıyor. Nefise’nin omurgalı duruşuyla köklerine sadık kalışı, Şirin’in şöhret uğruna kendi özünden vazgeçmişliğinin yarattığı o sessiz trajedi ve Huriye’nin yıllar sonra bulduğu huzur, sükûnet hepimizin kendisine pek yakın hissedeceği üslup ve sahnelerle, hepimize tanıdık ve sıcak gelecek bir tavırla anlatılıyor. Hikâye; materyalizmin insanı nasıl boşluğa düşürdüğünü gösterirken, dürüstlüğün ve saf sevginin her zaman en nihai sığınak olduğunu ispatlayan zamansız bir klasik olma çabasında. Okurun kalbinde iz bırakacak, sayfaları kapattıktan sonra bile sahneleri insanın zihninde sürmeye devam edecek bir kitap. “Üç Kadının Hikâyesi” içimizden kişileri anlatıyor; bu hikâyeleri hemen hepimiz tanıyacak, sahnelerde kendimize mutlaka birer yer bulacağız…