Kitap hakkında
“İnsan geçmişi hatırlamaya girişti mi fukara günlerin bohçaları açılır ilkin, açlar yürür gelir bir bir.” Ödüllü öykücü Şenay Eroğlu Aksoy’dan okurunu hızlıca içine alan, yoksulluğun ve yoksunluğun kalbinde buluşan toplam on beş hikâye. Aksoy, türlü türlü dünyalara bazen bir metro işçisinin gözünden, bazen bir “amele postası”nın satırlarından, bazen ahşap bir kale kapısından bakıyor; okurunu yatakhanelere, gecekondulara, hastane odalarına götürüyor. Yazarın kalemi aksak ritimli bir gong vuruşu gibi, ta içeride bir teli titretiyor. Artık iyiden iyiye pas tutmuş sürgüyü aşağı yukarı kanırtarak güçlükle sürdü eskilerden kalma bir alışkanlıkla. Metalden çıkan ses etrafı karaladı, çizdi. Ceviz ağacındaki serçeler havalandı yıllar öncesindeki gibi. Silindi bugün, geçmişe yürüdü. Kapı önünde oynayan kardeşleri başlarını çevirip ona baktılar. Yolun ortasına geldiğinde yan komşunun bahçesinden süzülen ses yılları aşarak sızdı yine ait olduğu yere. “Dönülmez akşamın ufkundayız…”